Sta stil en zet een stap vooruit

Rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan: maar hoe vaak staan we stil? Judith Maas, projectleider HR bij Achmea, kreeg kanker en werd tot stilstand gedwongen. Heel heftig, maar ze heeft ook veel geleerd tijdens die periode. In de nieuwe Opperdepopcast onderzoeken we hoe goed het is om even stil te staan en te bedenken wat écht belangrijk is.

‘Ik moet rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan. Ik kan nu niet blijven, ik kan nu niet langer blijven staan.’ Al in 1979(!) bezong Herman van Veen de haast in zijn iconische lied Opzij. Wat eind jaren zeventig gold, geldt vandaag de dag misschien nog wel meer. Nooit eerder hadden we zoveel opties om onze tijd aan te spenderen. Werk, werk na werktijd, vrijwilligerswerk, sport, vrienden, familie, sociale netwerken, hobby’s, Netflix, festivals, cafés, restaurants… een volledige opsomming zou letterlijk eindeloos zijn omdat er elke dag nieuwe mogelijkheden ontstaan. Vaak zijn we zo druk met doen, dat we niet meer écht zien wat we doen en waarom we iets doen. Conclusie: soms is het goed om even niets te doen. Om de werkknop even uit te zetten. Dan voel je namelijk wat je echt nodig hebt. Daarom worden veel belangrijke beslissingen op vakanties gemaakt: dan zijn we losgerukt van de dagelijkse beslommeringen en bezien we het leven van een afstandje. Nu hoef je niet meteen een ticket naar de kust te kopen om daar te reflecteren. Sta even stil, kom op adem en kijk naar jezelf. Maak plaats, we hebben ongelofelijke haast…? Nee: maak plaats voor stilstand.

Wat heb je nodig?
Het is niet makkelijk om jezelf tot stilstand te manen. Het gaat immers lekker: waarom zou je dan afremmen? Er is helemaal geen tijd om stil te staan… denk je. Helaas trappen de omstandigheden soms ook op de rem. Zo ging het in elk geval bij Judith Maas, projectleider HR bij Achmea. In 2015 werd ze gediagnosticeerd met borstkanker. Plotseling stond haar leven stil. En dan? ‘Behandelen,’ natuurlijk, zoals Judith zegt. Maar in die periode van haar behandeling dacht ze veel na over haar leven en wat ze nu echt wilde. Door haar ziekte stuitte ze op haar levensmissie. In de derde aflevering van Opperdepopcast spreken we Judith over wat ze leerde toen ze noodgedwongen tot stilstand werd gemaand. Ze voegt met liefde een vraag toe aan alle andere vragen die we kunnen gebruiken tijdens een moment van reflectie: ‘Stel jezelf de vraag: wat heb ik nodig?’

 

‘Ik was boos toen ik de diagnose kreeg,’ zegt Judith. Ze wilde heel graag een paar projecten op het werk afronden. ‘Achteraf moet ik daar vreselijk om lachen. Ik ben echt even stilgezet. Toen mijn behandelingen startten was dat gevoel weg en werd het werk heel klein.’ De aanleiding was uiteraard niet prettig, maar door haar ziekte ontstond een nieuwe Judith, zoals ze zelf zegt. ‘Alle kaarten lagen weer open. Ik doe alles stap voor stap en kijk naar wat er mogelijk is. Ik ben heel bewust bezig met mijn werk en wat ik daaraan leuk vind, en wat ik daarnaast wil doen. Ik heb nu meer rust. Balans vind ik heel belangrijk.’

Blijf stilstaan
Stop de haast die Herman van Veen bezingt en vraag jezelf af: wat wil ik en wat doe ik daaraan? Dus eerst stilstaan, dan weer rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer stilstaan. Evalueren houdt nooit op. Oftewel: wat heb ik nodig? Misschien wel deze nieuwe aflevering van de Opperdepopcast.

Luister ook aflevering 2 van de Opperdepopcast, over thuiswerken en hoe je dat kan laten werken.